De term ‘Dark paintings’ draagt een dubbele verwijzing in zich.

Enerzijds naar het gegeven van het ‘Dark tourism’ dat op zijn beurt weer ofwel het ‘thanatourism’¹, ofwel het Holocaust-toerisme inhoudt. De tweede vorm is hier, onder meer, van toepassing: een toevallig bezoek aan het concentratiekamp Theresiënstadt is een aanleiding geweest tot het maken van vier werken.

Anderzijds behelst de term hier een directe verwijzing naar de ‘zwarte schilderijen’ van de Spaanse schilder Goya, die hij maakte op de muren van het ‘huis van de dove’. De (schijnbare?) futiliteit van het menselijke bestaan en de (vrij recente) gruwelen die daar in voorkomen zijn dan ook onderwerp van drie nieuwere werken.

1 Voor een interessante inleiding in dit thema verwijs ik graag naar het hoofdstuk “Dark Tourism Considered from a Cultural Antropological Perspective” van Karel Werdler in het boek “Antropology as a Driver for Tourism Research” uit 2015 dat uitgegeven is bij Garant, onder redactie van Wil Munsters en Marjan Melkert.

Topographie des Terrors, Berlin: een tweeluik met onder gras en boven lucht, 2017, ca. 90 x 60 cm.

Topographie des Terrors, Berlin: bloeiende zilverkaars, 2017, ca. 40 x 60 cm.

Terezín 1 (Executieplaats), 2002, ca. 40 x 40 cm.

Terezín 2 (Boomgaard), 2002, ca. 40 x 40 cm.

Terezín 3 (Massagraf), 2002, ca. 40 x 40 cm.

Terezín 4 (Laatste zicht), 2002, ca. 40 x 40 cm.